Το φετινό πρόγραμμα των εκδηλώσεων του 52ου Φεστιβάλ ΚΝΕ – Οδηγητή στη Λάρισα που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 11 και το Σάββατο 12 Σεπτέμβρη στην Κοίτη του Πηνείου, πλαισιώνεται από μουσικά σχήματα όπως οι «Banda Entopica», οι «Ζωή και κότα», καλλιτέχνες όπως ο Δημήτρης Μητσοτάκης, η Ανδριάντα Αχιτζάνονβα, ο Αλέξανδρος Κτιστάκης, παιδικές και άλλες πολύμορφες δραστηριότητες στα στέκια που θα λειτουργούν στον χώρο.
Ξεχωρίζουν αφιερώματα στις δύο σκηνές του Φεστιβάλ, όπου συνυπάρχουν οι παραγωγές της Οργάνωσης με μια πλειάδα καλλιτεχνών από την πόλη και αλλού που συμβάλουν στο πρόγραμμα. Έτσι λοιπόν κάποιοι από τους συντελεστές μας μεταφέρουν το κλίμα της προετοιμασίας που βρίσκεται πια στην τελική ευθεία.
Το συγκρότημα της ΚΝΕ στη Λάρισα από κοινού με την θεατρική ομάδα παρουσιάζουν την Παρασκευή 11/9 στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ ένα δρώμενο βασισμένο στο «Γερμανικό Εγχειρίδιο Πολέμου» του Μπ. Μπρεχτ. Οι στίχοι του σπουδαίου ποιητή μιλάνε για τον πόλεμο και την ιμπεριαλιστική ειρήνη που τον γεννά. Τον άνθρωπο που ζει σε αυτή τη συνθήκη, τα «ελαττώματα» του που του επιτρέπουν να σκέφτεται και να δρα όπως λέει και το σύνθημα του φετινού φεστιβάλ!
Δύο από τους συντελεστές της παράστασης μας μιλάνε για την μεταφορά στη σκηνή της δική τους μουσικοθεατρικής προσέγγισης φωτίζοντας το έργο και τους προβληματισμούς του. Η Κατερίνα Καραλή μέλος του συγκροτήματος της ΚΝΕ μας λέει: «Θεωρούμε ότι είναι ένα διαχρονικό και απόλυτα επίκαιρο ποίημα. Διαχρονικό γιατί περιγράφει με γλαφυρό τρόπο ο,τι βιώνει ο μέσος άνθρωπος, ο μέσος εργαζόμενος στον καπιταλισμό, σε ένα σύστημα δηλαδή που όλο και σαπίζει και όσο αυτός σαπίζει δυσχεραίνεται και η καθημερινότητα του λαού, τον οποίο οι αστοί καλούν με κάθε τρόπο να αποδεχτεί με λίγα λόγια την “μοίρα του”. Επίκαιρο, γιατί κανείς δεν μπορεί να αγνοήσει ότι ο κόσμος την στιγμή που μιλάμε, φλέγεται κυριολεκτικά, στις φλόγες του πολέμου. Παρατηρούμε πως τα πολεμικά μέτωπα ολοένα και αυξάνονται, ολοένα και περισσότερα αστικά κράτη μπαίνουν στο παιχνίδι του ξαναμοιράσματος της γης για τα συμφέροντα τους, σέρνοντας τους λαούς στον πόνο και στον θάνατο.
Όμως το πιο συγκλονιστικό σημείο αυτού του ποιήματος αφορά το μεγαλειώδες μήνυμα στο οποίο καταλήγει, το οποίο έγινε εύστοχα και σύνθημα του φετινού φεστιβάλ. Το μήνυμα αυτό, ότι δηλαδή ο άνθρωπος είναι παρών και ξέρει να σκέφτεται, ξέρει να διακρίνει τους καταπιεστές του έρχεται πρώτον να φωτίσει αυτήν την πλευρά στην συνείδηση του κάθε ανθρώπου ενός λαού, και δεύτερον να λειτουργήσει ως μία άμεση προειδοποίηση προς όλους εκείνους που είναι βαθιά νυχτωμένοι πιστεύοντας ότι αυτοί θα έχουν την τελευταία λέξη στην ιστορία. Η κοινωνική εξέλιξη δεν σταματάει ποτέ και κινητήριος παράγοντας για αυτήν είναι ο ίδιος ο επαναστατημένος άνθρωπος που δεν δέχεται να συμβιβαστεί με την εξαθλίωση και που έχει την δύναμη να σκεφτεί και να συνειδητοποιήσει βαθιά πως η πραγματική ελπίδα βρίσκεται μόνο στην οργανωμένη πάλη των λαών, που τίποτα δεν έχουν να χωρίσουν μεταξύ τους. Και αυτό είναι ένα σπουδαίο “ελάττωμα” για το σύστημα που βρίσκεται πάνω από το κεφάλι του και που τρέμει αυτήν την πλευρά του ανθρώπου».
Η Αθηνά Μανώλη, κινησιολόγος και χορογράφος συμπληρώνει: «Στα τρία πλακάτ που κρατάνε τα παιδιά βλέπουμε τα συνθήματα: «ΈΞΩ Η ΕΛΛΑΔΑ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΟΛΕΜΟ», «ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ Ή ΟΙ ΖΩΕΣ ΜΑΣ», «ΟΥΤΕ ΓΗ ΟΥΤΕ ΝΕΡΟ ΣΤΟΥΣ ΦΟΝΙΑΔΕΣ ΤΩΝ ΛΑΩΝ» , ένα ακόμη πιο μετά γράφει «ΘΕΛΟΥΝΕ ΠΟΛΕΜΟ!» «Αυτός που το’χε γράψει. Έπεσε κι όλας» λέει ο Μπρέχτ. Προσπαθούμε με την ομάδα να μην κάνουμε επιτιδευμένες κινήσεις. Απευθυνόμαστε στο κοινό με έντονο βλέμμα και δυνατή φωνή. Μεγαλώνουμε (το μπόι μας) και κρατάμε καθαρά τα σχήματα που δημιουργούμε με το σώμα μας για να στείλουμε μήνυμα. Αν κάτι πρέπει να ξεχωρίσουμε είναι ουσιαστικά το πόρισμα του Μπρεχτ… Οι “κοινωνικοί θεσμοί” δεν είναι φυσικοί νόμοι, αλλά ανθρώπινα δημιουργήματα που μπορούν να ανατραπούν. Αρκεί να το καταλάβουμε…».
Το πρόγραμμα της κεντρικής σκηνής θα ολοκληρωθεί με τον Μανώλη Μητσιά ο οποίος σφράγισε με το προσωπικό του ήθος και ύφος το ελληνικό τραγούδι από το 1969 μέχρι σήμερα. Σε αυτή τη ξεχωριστή συναυλία το κοινό θα έχει την ευκαιρία να απολαύσει όλες τις διαχρονικές δημιουργίες που πρωτοτραγούδησε. Ένα μουσικό οδοιπορικό με στάσεις στους σημαντικότερους σταθμούς του εργατικού λαϊκού τραγουδιού και πολλές από τις εμβληματικές στιγμές ελλήνων συνθετών. Στο πιάνο είναι ο Αχιλλέας Γουάστωρ ενώ μαζί του στη σκηνή θα συμπράξει η Μικτή Χορωδία του Δήμου Αγιάς σε διδασκαλία της Δήμητρας Μπουρντένα
«Τη γνώμη σου έπραξες, στους ανθρώπους χαρίστηκες, πέρα από το μέτρο» είναι ο τίτλος από το αφιέρωμα στο αντάρτικο τραγούδι που θα παρουσιαστεί το Σάββατο 12/9 στην Κεντρική Σκηνή του Φεστιβάλ με αφορμή τα 80 χρόνια από την ίδρυση του ΔΣΕ.
Όπως μας λέει ο μουσικός Ηλίας Νικολαΐδης που επιμελείται το αφιέρωμα: «Μέσα από το τραγούδι ο λαός ανέκαθεν είχε και έχει τη δυνατότητα να εκφράσει πολλά όπως, τα πιστεύω του, την προοπτική που παλεύει για τη ζωή του αλλά και των επόμενων γενεών, τις κατακτήσεις του και τη γενναιότητα του. Το αντάρτικο τραγούδι μας διδάσκει τη δύναμη που έχει ο λαός όταν τραβάει μπροστά, απόδειξη ότι τίποτα δεν μπορεί να του σταθεί εμπόδιο όταν διεκδικεί το δίκιο του. Ιστορίες – πραγματικά γεγονότα τα οποία μελοποίησε ο λαός μας από τα οποία παραδειγματιζόμαστε και αντλούμε δύναμη, μας δίνουν τη δυνατότητα να μαθαίνουμε εμείς οι νεότεροι την ένδοξη ιστορία και τον ηρωισμό του λαού μας. Θα ακουστούν τραγούδια που ύμνησαν τις μάχες για την κατάληψη μεγάλων πόλεων, καπετάνιους και σώματα, και περιοχές στρατηγικής σημασίας στις οποίες γράφτηκε η τρίχρονη εποποιία του ΔΣΕ. Μέσα από τα τραγούδια του τότε μπορούμε να εμπνευστούμε και να διδαχτούμε για τους αγώνες του σήμερα!»
Αυτά τα 52 χρόνια, στο σανίδι του Φεστιβάλ έχουν ανέβει και έχουν “ρίξει κόκκινο στη νύχτα” οι καλύτεροι εκπρόσωποι όλων των μορφών τέχνης της χώρας μας. Ένας πολύ καλός φίλος του φεστιβάλ που έφυγε πριν 7 χρόνια από κοντά μας είναι ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας του οποίου το όνομα συνδέθηκε και με τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ της Λάρισας. Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους έλληνες δημιουργούς, που άφησε ανεξίτηλο το στίγμα του στην ελληνική μουσική σκηνή. Πλαισίωσε το Ελληνικό Ροκ με τους Τερμίτες, υπήρξε από τους κυριότερους εκπροσώπους της γενιάς των τραγουδοποιών της δεκαετίας του ’90, αγαπήθηκε από το κοινό όσο λίγοι καλλιτέχνες και τα τραγούδια του δεν σταμάτησαν ποτέ να ακούγονται και να παίζονται.
Τα τραγούδια «Διδυμότειχο μπλουζ», «Πόσο σε θέλω», «Και τι ζητάω», «Εκεί στο Νότο», «Ένας Τούρκος στο Παρίσι», «Tερατάκια τσέπης», «Έλα ψυχούλα μου» και «Μικρός Τιτανικός» και πολλά ακόμα, θεωρούνται πλέον κλασικά στο είδος τους. Στην συναυλία – αφιέρωμα που θα κλείσει το μουσικό πρόγραμμα της κεντρικής σκηνής συμμετέχουν: Διονύσης Τσακνής, Κίτρινα Ποδήλατα, Μιρέλα Πάχου, Steve Tesser
Στην Νεανική Σκηνή του Φεστιβάλ Παρασκευή 11/9 επιστρέφουμε στην δεκαετία του ’80 με το αφιέρωμα «Τίποτα δεν έχει αλλάξει και τίποτα δεν είναι όπως παλιά» όπου θα αναδειχθούν μια σειρά γνωστά και σπουδαία τραγούδια. Για το τι στοχεύουν οι συντελεστές του να πάρει από αυτό το αφιέρωμα ένας νέος επισκέπτης του Φεστιβάλ που γεννήθηκε πολύ αργότερα από εκείνη την εποχή μας μιλάει ο μουσικός και ηθοποιός Δημήτρης Φωτίου που επιμελείται το αφιέρωμα: «Η δεκαετία του ‘80 για την ελληνική ροκ σκηνή, σηματοδοτήθηκε από καλλιτέχνες όπως οι αδερφοί Κατσιμίχα και ο Βασίλης Παπακωνσταντίνου, οι οποίοι με το ύφος τους καθόρισαν την ελληνική δισκογραφία σε τεράστιο βαθμό. Για εμάς δεν είναι ακριβώς επιστροφή στην δεκαετία αυτή. Είναι μια διαρκής επιβεβαίωση της μουσικής μας ταυτότητας, μια υπενθύμιση στους εαυτούς μας για ποιο λόγο αποφασίσαμε να ασχοληθούμε με την μουσική και την τέχνη, και μια αέναη ανανέωση του εφήβου που κρύβουμε μέσα μας. Οι νέοι άνθρωποι της επόμενης γενιάς, σε πολύ μεγάλο βαθμό αγαπούν αυτή την μουσική. Αλλά ταυτόχρονα, για τους νέους ακροατές που έρχονται σε επαφή με αυτό τον ήχο, είναι μια εξαιρετική ευκαιρία να μάθουν πόσο όμορφες μελωδίες και στίχοι γράφτηκαν εκείνες τις εποχές. Ελπίζουμε αυτό να έχει ως αποτέλεσμα να ανοίξουν οι ορίζοντες των νέων παιδιών. Να μάθουν μέσα από τη μουσική να γίνουν σκεπτόμενοι, ενεργοί και δραστήριοι… Να μάθουν να διεκδικούν αυτό που τους αξίζει και να μην παραμένουν στάσιμοι». Την σκηνή θα ανοίξει ένα Tribute στους Black Sabbath από τους «War Pigs». Ένα αφιέρωμα σε μια σπουδαία μπάντα πάνω σε μια ιδέα του Αλέξανδρου Ντίνου. Το περιεχόμενο του μουσικού προγράμματος συμπυκνώνεται στον στίχο «Κόντρα στον κόσμο τον οποίο πρέπει να ζήσουν».
Τέλος το Local Stand-up Comedy είναι μια πρωτοβουλία που πρώτη φορά θα παρακολουθήσουμε στο Φεστιβάλ και θα παρουσιαστεί το Σάββατο 12/9 στην Νεανική Σκηνή από τους Ζήση Αποστολίδη, Αλέξανδρο Ωμέγα, Ευάγγελο Κανέλλη και Πιέρρο Πατουχέα. Ρωτήσαμε τον Ζήση Αποστολίδη, εκ των συντελεστών της παραγωγής τι να περιμένει να δει ο κόσμος μέσα από την συνάντηση μαζί σας στο Φεστιβάλ; Όπως απαντά : «Το Stand up, όπως κάθε μορφή τέχνης, έχει σκοπό την έκφραση του καλλιτέχνη και, στην περίπτωση του stand up, το γέλιο. Επειδή είναι κάτι απολύτως άμεσο, καθώς κοιτάμε τον κόσμο στα μάτια όσο ερμηνεύουμε τα κείμενά μας, τείνουμε να επιλέγουμε και θέματα που απασχολούν τους θεατές άμεσα. Επικαιρότητα, καθημερινότητα, κοινά βιώματα. Σε αυτό το πλαίσιο θα κινηθούμε και εμείς. Τέσσερις κωμικοί, με τέσσερις διαφορετικές εμπειρίες, και τέσσερα διαφορετικά κείμενα. Τέσσερις οπτικές για θέματα άμεσα και καθημερινά, μέσα από τα οποία θα προσπαθήσουμε μέσα σε αυτές τις δύσκολες συνθήκες να γελάσουμε…»
Δείτε φωτογραφίες:
